تفاوت صبر و تحمل...                                                                                                          خدای تعالی به ما یاد نداده تا از او بخواهیم تحمل ما را زیاد کند. بلکه می‌فرماید: از من بخواهید که به ما چیزی که تحملش را نداریم تحمیل نکن تا نیازمند تحمل نشویم، اما از طرف دیگر می‌فرماید «استعینوا بالصبر و الصلوة» یعنی اگر کار بزرگی میخواهی بکنی که از انجام آن ناتوان هستی از صبر و صلوة کمک بگیر. پس صبر و تحمل دو چیزند. تحمل، نتیجۀ تدبیر ما و بی‌أمری است اما صبر، اسباب تغییر در تقدیر است.   و روایاتی داریم مبنی بر اینکه «صبر» امیرالمؤمنین است. مثلاً در تفسیر آیه استعینوا بالصبر و الصلوه در روایات آمده است: که یعنی کمک بگیرید از روزه و نماز. از طرفی در روایتی از رسول اکرم(ص) خطاب به امیر المؤمنین آمده است که " یا علی انت به منزله الصوم و انا صلوة". پس با امیرالمؤمنین می‌توانیم از نعمت هایی که دوست داریم، بهره‌مند شویم و از آن چیزهایی که کراهت داریم و آزارمان می‌دهد، خلاص شویم. مطابق آیات قرآن، ولایت سرمایه‌ای است که به تمام نعمت‌ها می‌رسد. یعنی تمام نعمت ها با ولایت معتبر می‌شوند.                                                        خدا می‌فرماید: امروز دیگر نعمت را به شما تمام کردم. « الیوم اکملت لکم دینکم و اتمت علیکم نعمتی » یعنی اگر از ولایت پیروی کنید هر چه نعمت دارم به شما می‌دهم.
آقا رسول‌الله هم در وصف امیرالمؤمنین می‌فرماید: 
"وعنده مفاتیح خزائن نعمة الله" يعني هر آنچه نعمت كه خدا خلق کرده و موجود در خزانه اوست، کلیدش دست علی ‏(ع) است.
و مطابق فرمایش حاج حسین، نعمت همان تسلیم وجود امیرالمؤمنین بودن است، نه اینکه ما تنها به زبان بگوییم علی‏(ع) را می‌خواهیم. همانطورکه در قرآن می‌فرماید:«أنّ الله و ملائکتهُ یصلون علی النبی، یا ایها الذین آمنوا صلّوا علیه و سلِّموا تسلیماً » یعنی تسلیم پیامبر شوید. حالا پیامبر می‌فرماید: تسلیم علی شوید. حالا بعد از پیامبر(ص) آن دو نفر هم حرفِ علی ‏(ع) را می‌زدند، از ایشان تعریف هم می‌کردند اما تسلیم او نبودند. حالا خدای تبارک وتعالی می‌فرماید: آنها بعد از رسول الله (ص) مرتد و کافرند؛ پس اصل، «تسلیم بودن» است.